Arbeidsongeschiktheid dga: wat je moet weten

Arbeidsongeschiktheid bij een dga: kernbegrip

Arbeidsongeschiktheid betekent in de kern dat je door ziekte of een ongeval niet (meer) in staat bent om je werkzaamheden te doen zoals je dat vóór de arbeidsongeschiktheid kon. Voor een dga komt daar vaak extra aandacht bij: je rol in het bedrijf is niet altijd te vergelijken met een reguliere werknemer. Daarom leggen verzekeraars in de praktijk nadruk op hoe de arbeidsongeschiktheid wordt vastgesteld en welk criterium wordt gebruikt om de mate van arbeidsongeschiktheid te bepalen.

Belangrijk om te weten is dat “ziek zijn” niet automatisch betekent dat er ook recht is op een uitkering. Of uitkering volgt, hangt meestal af van (1) de vraag of er sprake is van arbeidsongeschiktheid volgens de definitie in de voorwaarden en (2) de wijze waarop de verzekeraar de mate daarvan vaststelt.

Hoe de beoordeling meestal werkt

Hoewel polissen kunnen verschillen, verloopt de beoordeling van arbeidsongeschiktheid bij een dga in hoofdlijnen vaak volgens dezelfde logica:

Melding en onderbouwing: je meldt arbeidsongeschiktheid en levert informatie aan die aantoont wat er medisch speelt en welke beperkingen je hebt.
Medische beoordeling: artsen beoordelen of en in hoeverre je beperkingen hebt door ziekte of ongeval.
Vaststellen van de mate van arbeidsongeschiktheid: vervolgens wordt bepaald in welke mate je niet kunt werken. Dit gebeurt op basis van het criterium dat in de polis staat.
Besluit over uitkering: pas als de beoordeling volgens het poliscriterium past, kan een uitkering (of een deel daarvan) volgen.

Daarbij is het essentieel om te beseffen dat het criterium bepalend is: dezelfde klachten kunnen in theorie tot een andere uitkomst leiden wanneer de polis een andere manier van meten gebruikt.

Variaties en uitzonderingen die het resultaat kunnen veranderen

Bij arbeidsongeschiktheid kunnen er bepalende verschillen zitten in polisvoorwaarden. Zonder de exacte voorwaarden van je eigen situatie te kennen, kun je wél gericht letten op de volgende punten:

Wachttijd: veel regelingen kennen een periode die eerst moet verstrijken voordat aanspraak ontstaat. Als je (tijdelijk) herstelt vóór het einde van de wachttijd, kan dat gevolgen hebben.
Uitsluitingen: sommige oorzaken of omstandigheden kunnen (deels) uitgesloten zijn, of vallen alleen onder voorwaarden. Dit verschilt per polis.
Beperkingen in dekking: er kan onderscheid zijn tussen typen arbeidsongeschiktheid of tussen momenten waarop de arbeidsongeschiktheid intreedt. Ook kan de dekking anders uitpakken wanneer je werkzaamheden in jouw onderneming worden aangepast.
Wijze van vaststelling: de polis kan bepalen welke bronnen of beoordelingsstappen worden gebruikt en wie daarbij betrokken is.

Het meest praktische “veiligheidsnet” is: lees niet alleen de titel van de dekking, maar toets de onderliggende definities en beoordelingsregels aan jouw feiten. Dat voorkomt dat je uitgaat van een algemeen beeld dat niet overeenkomt met de polis.

Toetsen voor jouw situatie

Je kunt arbeidsongeschiktheid bij een dga zelfstandig preciezer plaatsen door een korte checklist te doorlopen:

Welke definitie gebruikt de polis? Controleer hoe “arbeidsongeschiktheid” en “ziekte/on ongeluk” zijn omschreven.
Welk criterium bepaalt de uitkomst? Let op hoe de mate van arbeidsongeschiktheid wordt vastgesteld (het “hoe” is vaak doorslaggevend).
Vanaf wanneer geldt aanspraak? Check of er een wachttijd is en wat geldt als je sneller herstelt.
Welke uitzonderingen kunnen spelen? Zoek in de voorwaarden naar uitsluitingen of beperkingen die relevant kunnen zijn voor jouw oorzaak of periode.
Welke bewijsstukken zijn verwacht? Bekijk welke informatie verzekeraars nodig hebben om de beoordeling zorgvuldig te kunnen doen.

Door deze punten naast jouw situatie te leggen, maak je de beoordeling concreet en verklein je de kans op misverstanden.

Wat je vooral niet moet verwarren

Een veelgemaakte verwarring is dat medische klachten direct gelijkstaan aan een arbeidsongeschiktheidsuitkering. De uitkomst hangt doorgaans af van de combinatie van medische beperkingen én de contractuele beoordelingsmethode. Ook is het mogelijk dat een situatie wel medisch passend is, maar contractueel niet (volledig) onder de dekking valt door wachttijd, uitsluitingen of specifieke voorwaarden.

Als je twijfelt, is het verstandig om je eigen polisvoorwaarden erbij te pakken en de kernbegrippen één voor één te vergelijken met jouw omstandigheden—zonder aannames over hoe een beoordeling “in het algemeen” zou moeten uitpakken.